วันนี้ผมจะมาเล่าถึงชีวิตประจำวันในลอนดอนให้ฟัง โดยเหมือนเดิมจะทำการ "เล่า" โดย "ผ่านภาพ" ซึ่งผู้เขียน ( กูเนี่่ย ) เมื่อเดินไปไหนมาไหนจะถ่ายภาพเก็บไว้เสมอ แต่เว็บบัวนี่ระบบเค้ายาก กูเลย นานๆมาเล่าที ทำทีแม่งทั้งวันกว่าจะเสร็จ

ตอนนี้สิ่งที่กูทำอยู่นะครับ ก็มี เรียนภาษา ( ยังเรียนกราฟิกไม่ได้ เลเวลไม่ถึงต้องเรียน อีกซัก 4-5 เดือน มันว่า งั้น ) ทำงาน ร้านอาหาร เพื่อหาเงินเลี้ยงชีพ ชีวิตค่อนข้างน่าเบื่อ เนี่องจากมีแต่เรียนกะงาน แต่อีกซักพัก กูจะหาความสุขใส่ตัวแล้ว เริ่มด้วย ดูบอลหนักๆ เที่ยวใกล้ ๆ ต่อด้วย ทัวรยุโรป ทั้งนี้ทั้งนั้น มึงต้องหาเงินก่อน ตอนนี้ กู มีตังเก็บ 30 ปอนด์ บัดซบมาก กินร้านอาหารจีนได้ 4 มื้อ มันหายไปไหนหมดเงินกู

เริ่มจากตอนแรกตื่นมากูต้องนั่ง ทู๊บ ( tube ) ขอทำความเข้าใจกับคนไทยนะครับ ใครที่อ่านว่า ทิ้วบ มันผิดนะคับ มันอ่านว่าทู๊บ จริงๆอ่านว่า ทิวอู๊บ แต่ถ้าอ่านเป็นไทยก็คือ ทู๊บ เช่นอ่าน youtube ว่ายูทู๊บ นะค๊ะ วิธีการนั่งทู๊บ ในลอนดอนก็คือ มึงจะต้องซื้อตั๋ว เป็น แบบวันหรือแบบอาทิด แบบ เหมาโซนต่างๆ เซนทรัลลอนดอนโซน 1 แล้วก็ไล่ออกไปเรื่อย ๆ กูซื้อ โซน 1-3 แบบอาทิด ก็ตก วี๊ค ละ 18.90 ปอนด์ความจริง 27 ปอนด์ แต่มีบัตร นร ก็จะลดลงมา ( ในขณะที่กูนั่งพิมอยู่นี้ กูก็คิดขึ้นมาแว๊บๆว่ากูมาเล่าให้คนอื่นฟังทำไมเนี่ย ) เมื่อซื้อแล้ว มึงจะนั่งได้ทุกสาย ที่ถูกกำหนดไว้เป็นโซนตามที่มึงซื้อ แต่ถ้าออกนอกเหนือ จะต้องทำการ top up เพื่อเข้าโซนอื่น แต่กูนั้นโจรทุกวันเพราะนั่งไปถึงโซน 4 นู่น แต่ซื้อแค่ โซน 3 ไม่โจร มึง จน บ้านกูอยู่ Gunners Bury เป็นไงเด็กปืนดีมั้ย มันคือโซน 3 แต่ไปเรียนที่ Totenham Courtroad ซึ่งโซน 1 ใช้เวลา เดิน ทาง ราว 1ชม โดยทู๊บ อันดับแรก ก็ขึ้นทู๊บจาก Gunners Bury ไปลง Embankment

Embankment

จาก Embankment ก็ต้องไปต่อทู๊บอีกต่อนึงไปที่ Totenham น่าอิจฉานะ การที่มีรถไฟฟ้ามากขนาดนี้ ทำให้เมืองใหญ่อย่างลอนดอน กลายเป็น ขอนแก่นไปเลยน่าสงสารคน กทม เหลือประมาณ

และแล้วก็มาถึง Totenham ก็เดินขึ้นไปยังพื้นดินก็จะเจอกับถนน Oxford ซึ่งเป็น ไฮสตรีท ของลอนดอนสองฟากฝั่งเต็มไปด้วยร้านค้าแบรนและไม่ แบรนต่างๆ

กูได้ไปทำงานที่เลสเตอร์มาตอนแรกไม่รู้เลยว่างานอะไร ทำอะไรกินยังไงอยู่ยังไง รู้แต่ว่าจะได้จากงานนี้ 1 สัปดาห์ 300 ปอนด์ ว้าว ไปทันที การเดินทางไม่นานนัก ด้วยรถโคชประมาณ3ชมขึ้นเหนือสู่เลสเตอร์

พอไปถึงถึงได้รู้ว่านี่คืองานดนตรีเมทัลของอังกฤษ เข้าทางเลยเหมือนได้มาเที่ยวฟังเพลงเลยได้เจอวงในตำนานตัวเป็นๆ
อื้อน่าดีใจมาก เช่น Slayer , Marilyn Manson , Iron maiden , MÖTLEY CRÜE , NAPALM DEATH , DREAM THEATER
 , LEZ ZEPPELIN , UNEARTH และวงเด็กๆ อีกมากมาย เช่น  MY CHEMICAL ROMANCE , LINKIN PARK , PAPA ROACH , KORN และอีกมากมาย เป็นไงน่าอิจฉามั้ยฮ่าๆ อย่าพึ่งรีบอิจฉา ชีวิตไม่ง่ายขนาดนั้น แต่ก็ถือว่ามีวาสนาใช้ได้ เพราะแค่ค่าตั๋วก็บานแล้วถ้าซื้อเข้ามาดูอะนะ นี่ได้ดูฟรี แถมได้ตังอีก ฮ่าๆ

นี่คือรถบ้านที่ใช้นอนในวันแรก ในช่วงเช้าอากาศหนาวจนเดินไม่ไหวหนาวมากๆจนจะบ้าตาย ไอเสื้อเขียวๆนี่ถ้ามึงทำงานในอังกิดมึงต้องใส่มันตลอดไม่ว่าหน้าที่อะไรกูก็ได้ใส่เหมือนกัน อันนี้ตัวละห้าปอนด์ เจ้าของงานซื้อให้ ได้นอนรถบ้านแค่วันแรกนะที่เหลือแม่งนอนเต้นท์ หนาวเหน็บ

หน้าตารถขายของต่างๆพวกนี้กูกินฟรีหมดปมานกินดีที่สุดตั้งแต่มาอยู่อังกฤษ เพราะว่าเราสามารถเอาโชเมงของเราไปแลกกะชีสเบอเกอร์ ไอติมวานิลลา ไก่ทอด เคจีบี หรือแม้แต่ เครื่องเล่น ปลาหมึกยักษ์ เฮอริเคน รถบัมพ์ ก็ยังได้ สะใจนะเวลาได้เป็นสตาฟ งานที่มีคนมาเป็นแสนยั่งงี้อะ ลองนึกดูเวลาเค้ากันไม่ให้คนเข้าฝรั่งโวยวายกันอยู่ เราก็เดินผ่านแวบด้วยความเป็นสตาฟมาได้โอโหสะใจจริงๆหวะ

              ตอนนี้ก็อยู่มาได้ 2อาทิดแล้วหลายๆอย่างก็เข้ารูปเข้ารอยมากขึ้นเจนขึ้น นั่งบัสกลับบ้านเป็นนั่งทู๊บไปเที่ยวได้ สิ่งที่ทรมานใจก็ยังเป็นเรื่องงานอยู่เดินหามันทั้งวันทุกวันกลุ้มมากยังไม่ได้ซักที แต่ว่าก็ได้เงินจากการทำงานในลอนดอนมาก้อนนึงแล้ว ก้อนแรกไม่มากนักแต่ดีใจ คือได้ออกแบบเมนูให้ร้านอาหารร้านนึงได้มา 30ปอนด ดีใจเพราะเป็นงานที่ชอบทำแล้วหนุกได้เงินด้วยทำอยู่ ชมเดียวเอง ได้ 30 แล้ว หวังว่ามันจะมีมาอีกเรื่อยๆ เพื่อนก็เหมือนเดิม สนิทสุดก็ไอแปป ตอนนี้มีไอชิทมาอีกคน ตลกดีต้องเปลี่ยนชื่อให้มันเป็นไอชิน เดี๋ยวฝรั่งหาว่าหยาบ แถมชื่อจริงแม่งชื่อ พูชิต ฮ่าๆ คนอื่นๆก็น่ารักไปมาหาสู่กันเรื่อยๆ ( ขอโทษทุกคนบนโลกจริงๆผมเคยคิดว่านอกจากบัวแล้วคนอื่นแม่งห่วย ) จริงๆคนดีๆ สวยๆงามๆเรื่องใหม่ๆเข้ามาในชีวิตเราได้ตลอด (ซึ่งความจริงหลายๆบัวแม่งห่วย) ก็ดีมาอยู่นี่ อย่างน้อยกูก็เข้าใจหัวอกแม่บ้านทั่วโลก ฮ่าๆ คือวันนั้นไปจ่ายตลาดเย็ดแม่งถือของหนักมากๆกลับบ้าน ใช้เวลาปมานครึ่ง ชม นิ้วเกือบขาด ถึงเข้าใจว่า จริงๆ ผู้หญิงนั่นแข็งแรง แถมมาทำอาหารบางทีเหลือ ผักชี มะเขือเทศ ไข่ หนังไก่ นึกออกมั้ยหละ จะทำไรแดกดี ถึงรู้ว่าแม่บ้านจริงๆแล้ว ต้องมีจินตนาการสูง

              ตอนนี้ย้ายบ้านแล้วมาอยู่กะพี่ที่คณะ ( พี่บ๊อบ พี่ก้อย )เค้าก็น่ารักนิสัยดีคอยแนะนำอะไรหลายๆอย่างบ้านก็อยู่สุขสบาย วันนึงๆส่วนมากจะอยู่นอกบ้าน ไปเที่ยวบ้างไปหางานบ้าง ตอนนี้เริ่มซีดแล้วเงินจะหมด จริงๆมีไรเล่าให้ฟังเยอะมากแต่คงเล่าไม่ไหวเอาว่าดูรูปละกันกูก็ถ่ายมามั่วๆหนะ ขอโทษบัวเงินด้วย กูคัดรูปจริงๆ ฮ่าๆ กูเป็นคนอยากดูดี เป็นธรรมดา กูว่า คานธี ยังเลือกรูปที่ตัวเองจะได้ลง ไทมส์ เลยถ้าเลือกได้แต่ นัย อาจต่างกัน เช่นคานธีอาจเลือกรูปที่ตัวเองดูเซอร์ที่สุดเพื่อให้เกิดแรงขับต่อสาธารณชน

              วันที่กูเขียนนี่ วันอาทิตยที่ 3 พรุ่งนี้เช้า 7 โมง กูต้องออกจากบ้านไปขึ้นรถไฟ ไป เมืองเลสเตอร์ เมืองเหี้ยนี้อยู่ทางเหนือของอังกฤษ พอดีมันมีคาราวานงาน คอนเสิรต ปมานๆงานไหม กูก็เลยสมัครไปกะเค้าไปทำงานทั่วไป ปมานปิ้งย่างเนื้อ เก็บกวาด ล้างจาน กางเต้น งานนี้อาทิตยเดียวจะได้ 300 ปอนด พอใช้กินข้าวได้อีกนาน  กลับมาก็วันที่ 11 วันที่12ไปเรียนละ ความจริงเปิดเรียนวันที่ 4 คือพรุ่งนี้นะหละ แต่เด็กเหี้ยต้องโดดอาทิตยแรก ไหนๆก็ทำมา 10 ปีแล้วเลยโดดอีกอาทิต แต่คราวนี้ดูดีหน่อยฮ่าๆโดดไปหาเงิน เอาเป็นว่ากลับมาจะมาเล่าให้ฟังอีกที เรื่องการเดินทางสู่ เลสเตอร์

- ลูกคุณหนูอย่ามา

- ฝรั่งมั่วพอๆกะคนไทย เดินชิดขวาบ้างซ้ายบ้าง

- เจอตึกสูงในลอนดอนแล้วมันเป็นย่านเมืองใหม่อยู่ อีสตลอนดอน

- อยู่ 2 ปีก็พูดไม่ได้ ถ้าอยู่แต่กับคนไทยแบบนี้ ฮ่าๆ

- คิดถึง บ้าน พ่อแม่ อาหารดีๆ บู เอม เพื่อนบางคน และน้อง สาม อยู่นี่เดินอย่างเดียวเลยลูกเอ้ย

- ไปแสตมฟอรดมาละ ฝันเป็นจริง เหลือไปนั่ง ดู

- รูปสเตเดี้ยม นั่นไม่ใช่ ของเชลซีนะ ของ เวสท์แฮม แต่เสือกอยู่ อีสท์ลอนดอน

นี่รูปที่ไปถึงวันที่2 ก็ออกไปเดินเที่ยวกะ แปป ออย แน๊ต ก็มาเจอๆกันที่นี่ ช่วงนี้ จะเข้าหน้าร้อน ซึ่งแม่งหนาวสำหรับกูมาก แต่มันว่าร้อนกัน ปมาน 10 กว่าองศามั่ง แดดก็จะแรงมาก ตามสวนชาวฝรั่งหัวแดงก็จะมานั่งกันเพียบเพื่อรับแดด เพราะทั้งปีมันมีแดดไม่กี่วัน  ลอนดอนแปลก มากทั้งเมืองแม่งไม่มีตึกสูงเลย ไม่มีความเป็นเมืองอัดแน่นเลย เค้าอนุรักษและจัดการได้ดีมาก บ้านเมืองมันจะเป็นแบบเก่าหมด น่าทึ่งมาก อาหารแพงมากถ้าเป็นข้าวๆแบบข้าวราดแกงก็จานละ 8 ปอนด์ คูณ 70 เอา ซี๊ด กูก็กินไป 2-3 ครั้งละ เพื่อนที่นี่ก็ส่วนมากไฮโซ มีกูกะแป๊ป หละไปกันได้ กินไรคิดแล้วคิดอีก ขนาดเหี้ยแปป แม่งได้งานแล้วนะ สัดเด้ย มีทั้งเมียทั้งงาน  บ้านกูอยู่โซน3 นั่งทู๊บ ( รถใต้ดิน ) ไปไหนมาไหน เอาแปปเดียวถึง ลอนดอนรถไม่ติด ขนส่งมวลชนมันดี มาวันแรกแพ้อากาศด้วย ใครว่ามันชื้น จริงๆ มันหนาว แห้ง กูหายใจไม่ออกเลย ตอนนี้ดีขึ้นแล้ว ถึงวันนี้ อยู่มา 5 วันละ คิดถึงอาหารไทย ราคาถูกๆ ไก่ย่งย่าง ตับปิ้ง เมื่อวานไปกินร้านอาหารจีน สาวเสิรฟแม่ง 9.9/10 เห็นแล้วโลกหยุดหมุน 25วินาที  ตั้งใจว่าจะไปกินอีก (ข้าวหมูแดงจานละ 7 ปอนด์ ) แต่ยอม  ตอนนี้กูพยายาม หางาน อยู่ จะได้มีตังไปกินร้านอาหารจีนอีก  ชีวิตที่นี่ก็น่าตื่นเต้นดี  ไว้จะเอารูปมาลงกับ เล่าไรให้ฟัง บ่อยๆ อยากให้พวกมึงมา กูจะได้กล้ารั่ว

-รูปกูหน้าจะแรด ๆน่าอาย กูไม่รู้จะทำหน้ายังไงเวลาถ่ายรูปกะคนไม่สนิท

-มีงานปุ๊ป กูจะสมัคร เมมเบอเชลซี ทีนี้หละมึงดูทุกแมทช

-ราคคาเมมเบอปมาน 1000 กว่าปอนด์

-ที่นี่พระอาทิดตกปมาน4ทุ่ม ขึ้นตี5

-บ้านกูอยู่ Leyton อยู่คนเดียวเหงามาก จริงๆอยู่หลายคนแต่ฝรั่งทั้งบ้าน

แม่ กู บอก คน เกิด เดือน เมษา นี่ คบ ไม่ได้ อย่า วาง ใจ คน เดือน นี้

ถ้า กู เชื่อ แม่ จะ มี มนุษราว 1128ล้าน คน บน โลก ที่ คบ ไม่ได้

1 ในนั้น มีผู้ ชาย บ้าๆ บอๆ เล่นเกมเก่ง แต่ เรียนไม่เก่ง พูดเก่ง แต่พูดมีสาระไม่เก่ง ใช้ชีวิตได้ไม่ดี แต่มีความสุข

บัวลอย บัวใต้ตม